Bu takımda tercih edilen birinci sıradaki yem;canlı iri zarganadır.İri İstavrit, Lipari, İri Kefal,  gibi yemler daha sonra tercih edilir.

Uzun oltada yem olarak canlı balık kullanıldığı taktirde iğneleri takarken balığın orta kılçığı ile yan taraflarında bulunan ve balıkların denge organı olan yanal çizgilerine iğnenin değmemesine dikkat edilmelidir. Şayet iğnenin ucu bu noktalara değerse yem balığı canlı olarak uzun süre yaşamaz ve çabucak ölür.

Av yerine gelindiğinde ,yem uzun oltanın iğnelerine takılır ve beden yavaş yavaş balıkla birlikte denize bırakılır. Bu sırada teknenin motoru rölantide çalışır vaziyettedir. Yemin düzgün yüzdüğünden emin olduktan sonra bedenin tamamı denize salınır. Daha sonra üçlü fırdöndünün alt gözüne bağlı olan iskandil denize yavaşça bırakılır. İskandilin yavaşça dibi bulması için ana beden kontrollü olarak salınır. İskandil dibi bulduktan sonra yarım kulaç kadar yukarı çekilerek rölantide gezilmeye başlanır. Bu sırada iskandil zaman zaman dibe tık tık diye vurarak dipten ne kadar yükseklikte gezindiğinizi size haber verir. Sizde oltanın durumunu ve teknenin hızını buna göre ayarlarsınız. Makbul olanı yem olan balığın dipten yarım kulaç yukarıdan gelmesidir. Lüfer vurduğu zaman yada oltada bir boşluk olduğunu hissetiğiniz anda ,aniden çalınarak lüferi yakalamak mümkün olur. Hiç boşluk vermeden olta süratle ve aynı tempoda yukarı doğru çekilir. Üçlü fırdöndü ve iskandil ele geldiğinde, çekilmiş olan yerdeki misinaların üstüne gelmeyecek şekilde fırdöndü ve iskandil tekne içinde başka uygun bir yere bırakılır. Sonra beden yine hiç boşluk vermeden çekilerek, balığın sudan çıktığı anda silkelenerek ,iğneyi ağzından atmasına fırsat vermeden, salıncaklanarak tekneden içeri alınması sağlanır.